„Pobudka, jesteśmy na miejscu!” Niechętnie otwieram oczy, ale perspektywa nadchodzącego dnia otrzeźwia mnie w ułamku sekundy.

Analizując program jaki został przygotowany dla uczestników pielgrzymowania po ziemi włoskiej, byłam pełna obaw czy zdołam pokonać trudności ciągłego przemieszczania się, przysłowiowe „spanie na walizkach”. Dzisiaj wiem, że warto było.

Nasz parafialny kościół, który od zawsze stanowił centrum życia duchowego i był ostoją wiernego ludu, nierozerwalnie wpisał się w przepiękną panoramę Górek Wielkich, wsi u podnóża Beskidów.

Wiele obrzędów i zwyczajów ludowych ściśle wiązało się ze Zmartwychwstaniem Pańskim i poprzedzającym go Triduum Paschalnym.

Już tydzień przed Wielkanocą, wierni nieśli palmy do kościoła, aby je poświęcić. Wykonywano je z bazi, gałązek drzewa zwanego oliwnym i pierwszych gałazek z zielonymi listkami. Poświęcone palmy zanoszono na poddasze domu, wierząc, że będą chroniły go przed pożarem.