To już prawie półmetek wakacji. Lipiec mija z upałami i za nami już większość atrakcji wakacyjnych, zaś niektórzy z nas plany urlopowe mają wciąż przed sobą.

Czas wakacji to także wyjątkowa okazja, by kontemplować sugestywne piękno przyrody, wspaniałą «księgę» dostępną dla wszystkich, dużych i małych. W kontakcie z przyrodą człowiek widzi siebie we właściwych proporcjach, odkrywa, że jest stworzeniem, małym a zarazem wyjątkowym, «zdolnym odkryć Boga», ponieważ jego duch otwarty jest na Nieskończoność. Przynaglany pytaniem o sens, które nurtuje ludzkie serce, dostrzega on w otaczającym go świecie ślad dobra, piękna i Bożej Opatrzności, i niemal spontanicznie otwiera się na uwielbienie i modlitwę.

Dziesięć przykazań na wakacje:

1.Pożegnaj się z rodzicami, ale nie z Panem Bogiem.
2.Nie zapomnij plecaka, a w nim książeczki do nabożeństwa i ró­żańca.
3.Zabierz dobre buty, abyś w czasie wakacji doszedł w nich do kościoła. 
4.Rozmawiaj nie tylko z ludźmi, ale i z Panem Bogiem - módl się! 
5.Kieruj się w drodze kompasem i przykazaniami, a nie zbłądzisz. 
6.Miej zawsze syty żołądek, a ni­gdy - puste serce: przystępuj do Komunii Świętej. 
7.Nałóż ciemne okulary, ale nie za­słoń sobie Pana Boga. 
8.Nie śmieć na postojach, ani we własnej duszy. 
9.Nie rzucaj w drodze kamieniami, ale uśmiechem. 
10.Po wakacjach wróć zdrowy, lepszy i zgłoś się znowu na katechizację oraz na systematyczne spotkania z Panem Bogiem we Mszy Świętej.